ΜΟΥΣΙΚΗ.ΤΕΧΝΗ

ΡΑΝΙΑ ΤΣΟΧΑΤΖΗ...

               ---------------- Ο Συνθέτης και η σύνθεση ----------------
Αναμφισβήτητα το πιο βασικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του συνθέτη είναι το ταλέντο. Το ταλέντο, είναι η σύνθεση από μια σειρά πνευματικών – ψυχικών ικανοτήτων προς μια κατεύθυνση-στο μουσικό-προς την κατεύθυνση της μουσικής. Καμιά φορά η ικανότης αυτή είναι ακόμα πιο συγκεκριμένη, όπως π.χ. στο Σοπέν. Το μουσικό ταλέντο ο Σοπέν το εκδηλώνει βασικά μονάχα στον τομέα του πιανίστα και των συνθέσεων για πιάνο. Άλλοτε πάλι το ταλέντο προσανατολίζεται σε πολλά είδη τέχνης. Παράδειγμα ο Βάγκνερ που ήταν ταυτόχρονα συνθέτης , συγγραφέας και ποιητής. Μονάχος του έγραφε τα κείμενα για τις όπερές του, μα έγραψε και πολλά θεωρητικά έργα. Πολύπλευρο ταλέντο ήταν και ο συνθέτης Γ.Β. Φέρστερ που έγραψε θαυμάσια βιβλία για τη μουσική, θαυμάσιες συνθέσεις, μα παράλληλα ήταν και ζωγράφος.
Μία από τις πηγές του ταλέντου είναι και η κληρονομική επίδραση. Η κλίση προς τη μουσική των γονιών, των παππούδων, ακόμα και μακρινών προγόνων. Σε μερικές περιπτώσεις η μουσική αποτελούσε τόσο ζωτικό κομμάτι της ζωής μιας οικογένειας που για πολλές γενιές ασχολούνταν τα μέλη της αποκλειστικά μ’αυτή. Έτσι το γεννημένο ταλέντο έβρισκε πρόσφορο περιβάλλον για ν’ αναπτυχθεί γρήγορα και πλούσια.
Γενικά ο κόσμος πιστεύει πως η καλύτερη απόδειξη ταλέντου είναι η γρήγορη επιτυχία, η κεραυνοβόλα ανάπτυξη και η δόξα. Πολύ λαθεμένη άποψη. Ξέρουμε πως υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από αυτά τα παιδιά θαύματα, που στην εφηβεία τους χάνουν τις θαυματουργές ικανότητές τους. Είναι αναμφισβήτητο πως το πληθωρικό και δυνατό ταλέντο εκδηλώνεται από τα παιδικά κιόλας χρόνια, δεν μπορούμε όμως να το πάρουμε για κανόνα. Ο Ιταλός συνθέτης κι ένας από τους πιο μεγάλους δημιουργούς της όπερας, ο Γκιουζέπε Βέρντι, απορρίφτηκε πολλές φορές στις εξετάσεις του Ωδείου. Τον απορρίπτανε για έλλειψη ταλέντου και για έλλειψη μελωδικότητας και φαντασίας.  Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αλλά από μια ματιά στη ζωή και στο έργο των μεγάλων μουσικών βγάζουμε το συμπέρασμα: το ταλέντο δεν είναι θαύμα, δεν εκδηλώνεται πάντα από τα παιδικά κιόλας χρόνια. Το ταλέντο είναι συχνά κρυμμένο, δύσκολα το ανακαλύπτουμε και εκδηλώνεται με πολλές διακυμάνσεις και ιδιομορφίες, είναι όμως αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής δημιουργίας γιατί δίνει στη σύνθεση την έμπνευση, τη σπίθα της ζωής και τα συναισθήματα. Υπάρχουν έργα που όσο κι αν ψάξουμε δε θα βρούμε λάθη, σε σχέση με τους κανόνες της μουσικής. Μα επειδή είναι γραμμένα χωρίς ταλέντο, δίχως φαντασία, δίχως το ζωντανό καλλιτεχνικό αίσθημα, μας κάνουνε και πλήττουμε, νοιώθουμε πως είναι εγκεφαλικά, στεγνά. Ο κόσμος λέει πως τα ταλέντα ‘’Το έχουνε μέσα τους’’ δουλεύουνε εύκολα, δίχως κούραση, δίχως βαρετή μελέτη. Μεγάλο λάθος.  Η ίδια η ιστορία μας διδάσκει πως τίποτε δεν γίνεται από μόνο του.


Είναι αλήθεια πως οι προικισμένοι άνθρωποι, δουλεύουνε πιο γρήγορα και πιο εντατικά από τους άλλους του ίδιου κλάδου. Η γρήγορη ανάπτυξή τους και οι μεγάλες τους επιτυχίες δεν είναι αποτέλεσμα της αυτενέργειας του ταλέντου. Αναπτύσσονται γρήγορα και πετυχαίνουν, γιατί δουλεύουν με μεγάλο ενθουσιασμό, με πολύ συγκέντρωση και με ξεχωριστό ενδιαφέρον.
Το έργο τους, η δημιουργία, είναι ζωτική ανάγκη γι’ αυτούς. Δεν το κάνουν από καθήκον. Αυτό είναι η ζωή τους, η χαρά τους, η ευτυχία τους, σ’ αυτό θυσιάζουν τα πάντα. Άμα μελετήσουμε καλύτερα το – ταλέντο- θα δούμε πως μόνο του δεν αρκεί.  Πολλοί άνθρωποι κρύβουν μεγάλες και έντονες προϋποθέσεις καλλιτεχνικής δημιουργίας. Μα τους λείπει ένα βασικό: η δουλειά και η διάπλαση του ταλέντου τους. Αυτό είναι ένας από τους βασικότερους παράγοντες. Βασικό στοιχείο των χαρακτηριστικών του καλλιτέχνη είναι η επιμέλεια και η εργατικότητα. Αυτά τα δύο μετατρέπουν το ταλέντο σε δημιουργική δύναμη. Κάθε καλλιτέχνης πρέπει να περάσει από τα σκληρά χρόνια της μάθησης.

 Η μάθηση της μουσικής δεν είναι εύκολο πράγμα και η μελέτη δεν σταματάει ποτέ. Πρέπει αδιάκοπα να τελειοποιείται, να μορφώνεται, να γυμνάζει τις ικανότητές του.  Η συγκέντρωση είναι βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός μουσικού έργου. Φυσικά το μέγεθος της ανάγκης για συγκέντρωση είναι διαφορετικό στον κάθε καλλιτέχνη. Οι περισσότεροι όμως συνθέτες γυρεύουν τη μοναξιά για ν’ αποδώσουν.

Η μουσική είναι κλάδος με μεγάλες απαιτήσεις και ο έντιμος μουσικός είναι υποχρεωμένος να της αφιερώσει σχεδόν όλο του το χρόνο.
Ο συνθέτης δεν είναι για μας μονάχα μέσο για διασκέδαση, βέβαια θα εξακολουθήσουμε  ν’ αγαπάμε και να σεβόμαστε τους συνθέτες που μας προσφέρουν γέλιο, ψυχαγωγία, χαρά, χορό, μα πάντα θα έχουμε  και την ανάγκη συνθέσεων που εκφράζουν πόθους, πόνο, όνειρα, δύναμη και θέληση στον αγώνα για την ομορφιά της ζωής.  Ο κάθε συνθέτης προσφέρει κάτι σ’ αυτόν τον τομέα και έχει το δικαίωμα να το κάνει με τον δικό του τρόπο, έτσι όπως αυτός νιώθει. Αυτές τις διαφορές ανάμεσα στους συνθέτες πρέπει πάντοτε να τις σεβόμαστε. Πρέπει πάντα να ψάχνουμε, να ανακαλύπτουμε και να ενισχύουμε τους μουσικούς που βοηθάνε να πλουτίζεται η αληθινή, αξιόλογη μουσική.

                                                                                                                      Ράνια Τσοχατζή

About Unknown

Από το Blogger.