ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η αναζήτηση...

Φτάνω στο Ελ. Βενιζέλος και κατευθύνομαι προς το μετρό με σκοπό να πάω Ηλιούπολη. Η ατμόσφαιρα στο αεροδρόμιο είναι πολύ διαφορετική από κάθε άλλη φορά, και σίγουρα μου προμηνύει την κατάσταση που επικρατεί στη πόλη.   Μόλις βγαίνω στις αποβάθρες, βλέπω μια μεγάλη ομάδα –υποθέτω- Σύριων που με ρωτούν πληροφορίες για την Αθήνα. Φαίνονται ταλαιπωρημένοι και ανήσυχοι για το πού βρίσκονται και πού πρέπει να κατευθυνθούν. Είμαι το ίδιο (σχεδόν )ανίδεη για την πρωτεύουσα όσο και αυτοί , όποτε δεν μπορώ να τους φανώ χρήσιμη .....Σταμπάρω μια άδεια θέση και πάω να κάτσω. Δίπλα μου κάθεται ένα παιδί, γύρω στα 25. Αυτός φαίνεται «καλοβαλμένος» , κάπως καλοντυμένος, κρατάει ένα ακριβό κινητό αλλά τα χέρια του είναι γεμάτα πληγές. Μου κάνει εντύπωση πώς γίνεται ένα τέτοιο παιδί να έχει τόσο εμφανή σημάδια κακουχίας πάνω του, αλλά προσπαθώ να δείχνω φυσιολογική.   Ξαφνικά με ρωτάει στα αγγλικά πώς μπορεί να πάει στο Μοναστηράκι. Δυσκολεύομαι αρχικά να καταλάβω λόγω προφοράς, πού θέλει να πάει . Του απαντώ ότι θα του δείξω στο σχήμα εντός του συρμού, την διαδρομή που θα ακολουθήσει για να φτάσει.   Μόλις φτάνει το μετρό του εξηγώ στο σχήμα πού είναι το Μοναστηράκι και κατόπιν καθόμαστε μαζί. Τον ρωτάω από πού είναι, μου απαντάει: "from Syria”.   Πιάσαμε την κουβέντα και βρίσκω την ευκαιρία να τον ρωτήσω για τα σημάδια. Ο Khaled- έτσι ήταν το όνομα του- έφτασε με μια από τις βάρκες της ελπίδας από την Τουρκία και μάλιστα πλήρωσε αδρά γι’ αυτό. Η βάρκα τους γέμισε νερά και βυθίστηκε κοντά σε βραχώδη τοποθεσία. Ο Khaled ήταν από αυτούς που τα κατάφεραν. Πάλεψε με τα κύματα, και συγκρούστηκε με τα βράχια για να βγει στην πολυπόθητη στεριά. Εξ ου και τα κοψίματα στα χέρια του. Δεν φαινόταν να το νοιάζουν καθόλου.   Ο Khaled είναι φυσικός και στην Συρία εργαζόταν ως βοηθός καθηγητή σε κάποιο πανεπιστήμιο. Στο ναυάγιο έχασε όλα του τα υπάρχοντα, τα ρούχα του, κάποια επίσημα χαρτιά, χρήματα και το πτυχίο του.

Συνέχεια…Χαρά-Μαρία Παυλιδάκη

About Unknown

Από το Blogger.